Esmay Wagemans is een van de drie winnaars van de Emerging Talent Award 2026 van de Dutch Design Awards. De prijs werd op zaterdag 17 oktober uitgereikt tijdens de Dutch Design Week, in het atelier van Piet Hein Eek in Eindhoven. Samen met Jun Fujisaku en Ori Orisun Merhav ontvangt ze 10.000 euro van de Keep an Eye Foundation om haar praktijk verder te ontwikkelen.
Vormen op de huid
Wagemans werkt waar mode, technologie en het lichaam elkaar raken. Haar draagbare objecten ontstaan niet op een tekentafel of een paspop, maar op het lichaam zelf. Ze boetseert en giet direct op de huid, met technieken uit de beeldhouwkunst zoals lifecasting en mallen maken. Als materiaal gebruikt ze siliconen, hars en composieten.
Wie lifecasting kent, weet dat het een precies en lichamelijk proces is. Een afgietsel legt elke ronding, plooi en spier vast. Waar zo’n afdruk in de beeldhouwkunst meestal het eindpunt is, gebruikt Wagemans hem als begin. De vorm die van het lichaam is genomen, keert terug als iets wat je weer kunt dragen. Zo sluit een stuk aan op de figuur waarop het is gevormd.
Haar werk beweegt tussen installatie en wat ze zelf cyborg fashion noemt. Op de site van de Dutch Design Awards wordt het omschreven als een vorm van cyborgfeminisme in de mode: het lichaam als iets wat je kunt aanpassen, uitbreiden en zelf vormgeven.
Wat de jury erin zag
De jury stond onder leiding van Borre Akkersdijk en bestond verder uit Imruh Asha, Gabriele Chiave, Karin van Gilst, Afaina de Jong, Christian Luiten, Nalden en Hussein Suleiman. Ze koos de drie winnaars uit vijftien finalisten, de zogeheten Class of 2026, die in juli bekend werd gemaakt.
Volgens de jury geeft het werk van Wagemans een blik op de toekomst. Door direct op het lichaam te modelleren en te gieten, brengt ze technologische verandering en de menselijke conditie op een suggestieve manier samen. De vloeibaarheid van het lichaam, de autonomie van de drager en de mogelijkheden van de cyborg komen volgens de jury letterlijk op de huid tot uitdrukking.
Van Rotterdam naar Amsterdam
Wagemans studeerde Transformation Design aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam, met een autonome minor in Hacking. Die combinatie zie je terug in haar werk: ze ontwerpt niet alleen een object, maar onderzoekt hoe technologie en materiaal ons beeld van het lichaam veranderen. Inmiddels werkt ze vanuit Amsterdam.
Ze werkt vaak samen met muzikanten en culturele instellingen, en haar werk verschijnt in performances, modereportages en tentoonstellingen. Op haar eigen site noemt ze opdrachtgevers als Gentle Monster, Cardi B, Farfetch, Adidas, Sevdaliza, Dazed, Yseult, het Modemuseum Hasselt en Next Nature Network. Het is een lijst die laat zien hoe makkelijk haar werk schakelt tussen popcultuur, mode en museum.
Materiaal als vertrekpunt
Op een site die vooral over meubels gaat, valt een ontwerper van draagbare objecten misschien op. Toch past Wagemans in een herkenbare Nederlandse lijn. Ook in het Nederlandse meubeldesign begint een ontwerp vaak bij het materiaal en het maakproces, en niet bij een vooraf bedachte vorm. Denk aan het sloophout van Piet Hein Eek of aan de ontwerpers die tijdens de Dutch Design Week 2026 lieten zien wat linoleum en gekloofd hout kunnen doen.
Bij Wagemans is het lichaam zowel mal als maatstaf. Haar siliconen en harsen krijgen hun vorm op het lichaam, en dat maakt het lichaam tot meer dan een drager: het is ook het gereedschap. Met de Emerging Talent Award erkennen de Dutch Design Awards dat zulk onderzoek naar materiaal en identiteit net zo goed tot het Nederlandse design hoort als een goed ontworpen stoel.
